بازم دلیل دارم که چرا کبوتر باید سال دوم برد مسابقه مسافت بالا

دلیلش اینه که باید به 1 فرصت داد تا رادار پیگمنتهای الکترو مغناطیس روی نوکش که ما پفک می نامیم خوب رشد کنن و فعال بشن تا رایحای بوی میحطهای که راهکش دادین رو خوب حس کنن و بخاطر بسپارن اینطور کبوتر سه امید داره برای پیدا کردن راه مقصد

۱.هوش۲.رادار الکترو مغناطیس روی نوک۳.حس بویایی

اینطور راه مسیر رو کمتر اشتباه میره یا زیکزاکی بال نمیزنه به دنبال نشون که باعث بشه کبوتر دیر به مقصد برسه و در نهایت مقام مورد نظر...و دلیل دیگه اینه که بزارید سال اول کبوتر هم سرمای زیاد و گرمای شدید و سیری و گرسنگی رو خوب تجربه کنن...یه دلیل دیگه سال اول تست کنید یعنی ۳۰۰ کیلومتر راهکش بدین تا متوجه بشین کدوم باهوش و در زمان کمتری خودشو به مقصد میرسونه اونوقت یه بار جوجه بگیرید تا به زادگاهش وفادار بشه....